Energia

W wielu amerykańskich ośrodkach badawczych opracowano mnóstwo koncepcji rozwiązań reaktorów jądrowych, wiele z nich zbudowano i badano w laboratoriach. Narodziła się również koncepcja reaktora ciśnieniowego chłodzonego i moderowanego wodą jako napędu łodzi podwodnych. Kierownikiem programu budowy reaktorów do napędu łodzi podwodnych został admirał Hyman Rickover. Na możliwość zastosowania energii jądrowej jako źródła napędu do okrętów czy statków zwrócili uwagę już w 1939 r. fizycy pracujący w Laboratorium Marynarki Wojennej, tj. Ross Gunn i Philip Abelson. Jednakże priorytet Projektu Manhattan uniemożliwił im zajmowanie się tym tematem, chociażby z powodu braku dostępu do rud uranu. W latach 1948-1953 rozwiązano wszystkie problemy badawczo-rozwojowe, zbudowano i przebadano prototypowy reaktor wodnociśnieniowy Mark I w laboratorium NRTS (Idaho). Kolejny reaktor Mark II zamontowano na pierwszej atomowej łodzi podwodnej Nautilus. Podczas gdy firma Westinghouse pracowała nad reaktorami Mark I i Mark II, firma General Electric budowała również reaktor napędowy, ale moderowany berylem i chłodzony ciekłym metalem - reaktor Mark A. Drugi reaktor Mark B został w 1956 r. zamontowany na kolejnym okręcie podwodnym Seawolf. Jednakże problemy z reaktorem Mark B spowodowały, iż dalszy rozwój tych reaktorów został zaniechany; standardem stały się reaktory wodniciśnieniowe.