Energia

Trzecia konferencja nt. „Pokojowego wykorzystania energii atomowej" odbyła się w sierpniu 1964 r. Był to okres charakteryzujący się szczególnym optymizmem co do praktycznych zastosowań energii atomu. W latach 60. panowało nawet przekonanie, iż wszystko co jest związane z energią atomu (a więc reaktory jądrowe, akceleratory, urządzenia do wytwarzania reakcji syntezy i in.), będzie symbolem historii tamtych lat, tak jak np. egipskie piramidy czy rzymskie Koloseum są symbolem ówczesnych starożytnych czasów. Na III konferencji przedstawiono m.in. propozycje dotyczące rozwiązania problemu szerokiego dostępu ludzkości do wody pitnej - amerykański program „Woda dla pokoju". Otóż zgodnie z szacunkami ONZ ponad jeden miliard ludności na świecie nie ma dostępu do wody pitnej (prawie co szósty człowiek na Ziemi). Rozwiązaniem tego problemu, wg Philipa Hammonda oraz Alvina Weinberga z ORNL, miały być olbrzymie przybrzeżne instalacje składające się z elektrowni jądrowej oraz urządzeń do odsalania wody morskiej, określane mianem Nuplex (Nuclear Energy Complex). Weinberg, ówczesny dyrektor ORNL, mawiał: „energia jądrowa uczyni pustynie kwitnącymi". Nuplex był pomyślany jako kompleks przemy-słowo-rolniczy obejmujący wytwarzanie energii elektrycznej oraz ciepła, odsalanie wody, nawadnianie pól, produkcję nawozów, tlenu i in., zasilany oczywiście energią jądrową. Projekt Nuplex uzyskał aprobatę prezydentów Stanów Zjednoczonych Johna Kennedy'ego oraz Lyndona Johnsona, jak również był popierany przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej. Projektem Nuplex żywo interesowały się media, jak również osobiście uczestniczący w konferencji prezydent Johnson oraz pierwszy sekretarz