Energia

Deklaracja przewidywała podzielenie się na zasadzie pełnej wzajemności z innymi państwami informacjami dotyczącymi pokojowego zastosowania energii jądrowej, jak również sugerowała Organizacji Narodów Zjednoczonych utworzenie specjalnej komisji do opracowania systemu międzynarodowej kontroli energii jądrowej. W niecałe pięć miesięcy od wybuchów bomb w Hiroszimie i Nagasaki, w styczniu 1946 r. Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ) powołała Komisję Energii Atomowej (United Nations Atomie Energy Commission - UNAEC) w celu stworzenia światowego forum do kontroli energii atomowej i jej pokojowego wykorzystania. W pracach uczestniczyli członkowie Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz Kanada. 14 czerwca 1946 r. został przedłożony Komisji Energii Atomowej ONZ przez przedstawiciela Stanów Zjednoczonych Bernarda Barucha projekt utworzenia specjalnego urzędu w celu międzynarodowej kontroli energii jądrowej, tzw. plan Barucha. Plan Barucha składał się z 14 punktów charakteryzujących uprawnienia Międzynarodowego Urzędu Rozwoju Energii Jądrowej (International Office for Atomie Development), m.in. kontrolowanie na całym świecie nie tylko wytwarzania energii jądrowej, ale i kopalnictwa rud uranowych. Zakładał on całkowite zaprzestanie produkcji broni jądrowej pod warunkiem zniesienia prawa veta mocarstw w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w sprawie decyzji o proponowanym urzędzie ds. energii jądrowej. Plan Barucha został odrzucony przez Związek Radziecki jako sprzeczny z suwerennością państw członkowskich ONZ.